Vijf vragen aan: de wijkverpleegkundige

In elke nieuwsbrief stellen we dezelfde vragen aan iemand uit steeds een andere eerstelijns beroepsgroep. Wat speelt daar nu, wat zijn de uitdagingen? Krijg inzicht in wat er in de partners omgaat. Deze keer aan het woord: Angela Stolwijk, wijkverpleegkundige.

1. Wat maakt jouw werk zo mooi voor jou?

Voor mij is mijn werk erg mooi, doordat ik bij de mensen thuis, achter de voordeur, kom. Achter elke voordeur is weer een ander verhaal. Je ziet hoe mensen leven, je ziet persoonlijke spullen, zoals foto’s. Je moet je aanpassen aan de normen en waarden van de mensen. En soms kom je heel veel over iemand te weten in een heel kort zorgmoment. Het gaat niet alleen om de lichamelijke zorg, maar ook om het sociale aspect!

2. Waar zit momenteel de grootste uitdaging van de dagelijkse praktijk?

Op dit moment zit de grootste uitdaging in de toename van mensen met een cognitieve en/of psychiatrische aandoening. Er is niet alleen een toename van deze groep mensen, maar de zorg voor deze mensen wordt ook complexer. Ik merk dat mijn collega’s, voornamelijk bij de mensen met psychiatrische aandoeningen, niet goed weten hoe ze er mee om moeten gaan en het soms zelfs eng vinden.

3. Wat is de belangrijkste ontwikkeling in jouw branche?

De ontwikkeling, vanaf 2015, dat de wijkverpleegkundige de zorg indiceert vind ik erg belangrijk. Zij beoordeelt de hele zorgvraag en de betrokkene om de cliënt heen. Ze werkt samen met andere mensen in de keten. Op deze manier kunnen mensen langer thuis wonen.

4. Wat is voor jou het belang van (keten) samenwerking?

De ketensamenwerking is voor mij heel belangrijk. Zonder samenwerking kan je geen goede zorg verlenen. Met name bij mensen met zowel mentale als lichamelijke problemen, is deze samenwerking naar mijn idee heel belangrijk!

5. Vraag van de vorige geïnterviewde:

Evelyn Schuil-Vlassak, apotheker bij Apotheek Lisse, stelt de volgende vraag: Er zijn in onze regio tientallen verschillende thuiszorgorganisaties. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat we niet met alle thuiszorgorganisaties afzonderlijk afspraken moeten maken?
Ik zou heel graag willen dat we allemaal dezelfde afspraken hebben en dat we op dezelfde manier werken. Net zo fijn voor de cliënten denk ik. Het is voor mij lastig om daar op microniveau een antwoord op te geven. Ik denk dat we in de transmurale netwerken, zoals Transmuralis in Leiden, al goed op weg zijn. In deze transmurale keten worden er bijvoorbeeld afspraken gemaakt rondom de zorg voor mensen na een CVA of met dementie of over de overdracht van mensen van ziekenhuis naar huis. Hopelijk worden er in de toekomst ook gezamenlijke afspraken gemaakt voor de apothekers.

Welke beroepsgroep wil je in de volgende nieuwsbrief in deze rubriek zien en welke vraag wil je dan stellen?

Graag zou ik een vraag aan de diëtiste willen stellen. Wat kan de rol van een diëtiste zijn bij kwetsbare ouderen, waar veel wijkverpleegkundigen niet van op de hoogte zijn?